Pieniądze jak antymateria lub bariogeneza monetarna

0
172

W fizyce teoretycznej materia i antymateria posiadają cząstki o identycznej masie, ale o przeciwnym ładunku elektrycznym. Podczas gdy proton ma ładunek dodatni, antyproton ma ładunek ujemny. Zderzenia materii z cząstkami antymaterii powodują ich wzajemną anihilację.

Materia i energia mogą być wymienne, ale stary aksjomat mówi, że materii / energii nie można ani stworzyć, ani zniszczyć. Jest to nadal prawdą, z wyjątkiem sytuacji, gdy mamy do czynienia z antymaterią. Kiedyś postawiono hipotezę, że gdzieś tam musi być taka sama ilość antymaterii jak obserwowalnej materii. To jest wciąż do odkrycia. Proces, w którym powstała ta nierówność między cząstkami materii a antymaterii, nazywa się bariogenezą.

Przedmiotem niniejszej dyskusji jest bariogeneza monetarna.

W nowoczesnych gospodarkach zarówno kredyt, jak i dług rodzą się jednocześnie. Jak wyjaśnił Bank Anglii w pierwszym kwartalnym przeglądzie 2014 r., zarówno depozyty bankowe, jak i nasze długi wobec banków tworzących pieniądz powstają wraz z każdym udzielonym kredytem. Zatem bariogeneza monetarna sprowadza się do badania zmieniającego się tempa, w jakim dług i kredyt umierają.

Spłata zadłużenia jest antymaterią siły nabywczej konsumentów (CPP) i jednym z dwóch głównych regulatorów tego, czy gospodarka znajduje się w recesji, czy we wzroście. Drugim regulatorem jest skłonność do pożyczania. Siła nabywcza dostępna w nowoczesnej gospodarce jest w całości kwestią długu, który został stworzony przez banki, ale nie osiągnął jeszcze swojego momentu spłaty. W rozwijającej się gospodarce dług musi być częściej udzielany w tempie stopniowo przekraczającym stopę spłaty długu. Ze względu na długi okres kredytowania domów i mieszkań stały się one głównym sposobem utrzymywania siły nabywczej w gospodarce.

Dlatego skłonność obywateli do zaciągania pożyczek i ich niechęć do przedterminowej spłaty są kluczowymi determinantami stanu gospodarki. Wydaje się zatem, że szybkie zniszczenie zaufania, takie jak wywołane przez pandemię COVID-19 w 2020 r., pozostawia w zasadzie tylko jedną opcję: udzielanie kredytu przez bank centralny i przyjęcie tego długu przez rząd.

Badanie monetarnej bariogenezy przedstawia inną alternatywę. Zrozumienie pieniądza i anty-pieniądza jest tutaj kluczowe. Te dwa czynniki współdecydują o dostępnej sile nabywczej konsumentów. Dług redukuje siłę nabywczą, więc może być postrzegany jako materia negatywna lub antypieniężna. Kredyty są siłą nabywczą, ponieważ w rzeczywistości ją tworzą, a zatem są materią pozytywną lub materią pieniądza. Nadmiar jednego może zostać zniwelowany przez dodanie drugiego w danym otoczeniu.

Ogromną trudnością w obliczu nadmiernego zadłużenia w warunkach niedostatecznego kredytu jest to, że żaden sposób na tworzenie jednego bez powiększania drugiego nie jest powszechnie akceptowalny. Kilka starożytnych i prymitywnych przykładów finansowania za pośrednictwem banknotów, takich jak wojna prezydenta Lincolna czy australijska kolej transkontynentalna, nie pozostało mocno w pamięci. Drukowanie banknotów jest obecnie archaiczne, ponieważ to generowanie liczb w cyberprzestrzeni jest obecną praktyką tworzenia pieniędzy.

Wielkim wyzwaniem współczesnej ery monetarnej jest to, czy można powołać kredyt do istnienia w cyberprzestrzeni – co jest procesem w zasadzie bezkosztowym – bez arbitralnego przekazywania jego własności komuś, kto zażąda jego spłaty. To rzeczywiście może okazać się poza możliwością zrozumienia przez człowieka.

Jeden z upartych zwolenników powyższego rozwiązania sugeruje, aby dokładnie zmierzona kwota kredytu była emitowana na poczet pełnego Krajowego Bilansu. Żaden rząd oczywiście nie prowadzi takiego Krajowego Bilansu, ale gdyby to zrobił, podaż pieniądza, która stanowi roszczenie względem majątku narodowego, byłaby uznana za zobowiązanie. Pieniądze stworzone bez odpowiadającego im długu, użyte do spłaty długu, wymazałyby zarówno dług, jak i kredyt oraz usunęłyby zobowiązanie z bilansu krajowego. Twierdzi się, że umożliwiłoby to osiągnięcie samonapędzającej się gospodarki i mechanizmu likwidacji nadmiernego zadłużenia.

Osobiście muszę powiedzieć, że nie sądzę, aby to się udało, ponieważ po prostu nie mogę tego do końca zrozumieć.

Komentarz:

To nie jest takie trudne do zrozumienia:

1) Dług jest anty-pieniądzem. Tak jak istnienie wszechświata wymaga nadwyżki materii nad antymaterią, tak dobrze funkcjonująca gospodarka wymaga nadwyżki pieniędzy nad anty-pieniędzmi.

2) W naszym obecnym systemie pieniądz tworzony jest wraz z długiem – są to zasadniczo pieniądze dłużne. Stwarza to poważny problem, ponieważ pieniądze są potrzebne do dwóch celów – do spłaty długów oraz do płacenia za towary i usługi – ale w danym momencie mogą pełnić tylko jedną z tych funkcji.

3) „Rozwiązaniem” naszego obecnego systemu monetarnego było ciągłe zwiększanie przypływu pieniądza dłużnego, aby zrekompensować spłaty istniejących długów – ale prowadzi to do stale narastającej spirali zadłużenia. Generuje to również cykle koniunkturalne, gdy podaż lub popyt na kredyty nie odpowiada wymaganiom gospodarki.

4) Stosowanie odsetek prowadzi do sytuacji, w której ilość anty-pieniędzy przewyższa ilość pieniędzy: jest to przeciwieństwem tego, czego wymaga zdrowy mechanizm gospodarczy.

5) Prawidłowym rozwiązaniem jest wygenerowanie przypływu pieniędzy wolnych od zadłużenia, tak aby nie brakowało pieniędzy na spłatę zadłużenia czy realizację transakcji.

za: definedinstitute.org

fot. getty images