List do lekarzy od organizacji D4CE (lekarze dla etyki) i stowarzyszenia naukowo-medycznego MWGFD

0
90

List do lekarzy z dnia 4 lipca 2021 r.

Lekarze w Obronie Etyki COVID (D4CE – Doctors for COVID Ethics) oraz Stowarzyszenie Lekarzy i Naukowców na rzecz Zdrowia, Wolności i Demokracji (MWGFD: Mediziner und Wissenschaftler für Gesundheit, Freiheit und Demokratie e.V.)

Do Lekarzy

Drogi Kolego, Droga Koleżanko,

niniejszym zwracamy pilną uwagę na cztery ostatnie odkrycia naukowe. Zmieniają one całkowicie obraz pandemii COVID-19 i zmuszają nas do ponownej oceny zasadności szczepień przeciwko SARS-CoV-2.

Streszczenie

Szybka i skuteczna odpowiedź typu pamięci immunologicznej występuje niezawodnie u praktycznie wszystkich niezaszczepionych osób, które są narażone na SARS-CoV-2. Skuteczność dalszego wzmocnienia odpowiedzi immunologicznej w wyniku szczepienia jest zatem wysoce wątpliwa. Szczepienia mogą natomiast zaostrzyć chorobę poprzez wzmocnienie zależne od przeciwciał.

Odkrycie 1: białko szczytowe SARS-CoV-2 krąży we krwi wkrótce po zaszczepieniu

Białka SARS-CoV-2 mierzono w podłużnych próbkach osocza pobranych od 13 uczestników, którzy otrzymali dwie dawki szczepionki Moderna mRNA-1273. W przypadku 11 z 13 uczestników białko szczytowe SARS-CoV-2 zostało wykryte we krwi w ciągu zaledwie jednego dnia po pierwszym wstrzyknięciu szczepionki.

Znaczenie. Cząsteczki białka szczytowego powstają w komórkach pozostających w kontakcie z krwią (głównie w komórkach śródbłonka) i z tych komórek są one uwalniane do układu krążenia. Oznacza to, że a) układ odpornościowy będzie atakować te komórki śródbłonka oraz że b) krążące cząsteczki białka szczytowego będą aktywować trombocyty. Oba te efekty będą promować krzepnięcie krwi. Wyjaśnia to występowanie wielu niepożądanych objawów związanych z krzepnięciem krwi – takich jak udary, zawały serca, zakrzepica żylna – które są zgłaszane po zaszczepieniu.

Odkrycie 2: Szybka odpowiedź typu pamięci immunologicznej przeciwciał po szczepieniu

Niektóre badania wykazały, że krążące we krwi przeciwciała IgG i IgA specyficzne dla SARS-CoV-2 stają się wykrywalne w ciągu 1-2 tygodni po zastosowaniu szczepionek mRNA [1-3].

Znaczenie. Szybkie wytwarzanie przeciwciał IgG i IgA zawsze wskazuje na wtórną odpowiedź typu pamięci immunologicznej, która jest wywoływana przez ponowną stymulację wcześniej istniejących komórek odpornościowych. Pierwotna odpowiedź immunologiczna na nowe antygeny rozwija się dłużej i początkowo prowadzi do wytwarzania przeciwciał IgM, po czym dopiero następuje zmiana ich izotypu na IgG i IgA.

W niektórych badaniach rzeczywiście wykryto pewną liczbę przeciwciał IgM oprócz przeciwciał IgG i IgA [1, 4]. Co ważne, poziom IgG wzrastał szybciej niż IgM [4], co dowodziłoby, że ​​wczesna odpowiedź IgG była odpowiedzią typu pamięci immunologicznej. Taka odpowiedź wskazuje na uprzednie występowanie odporności krzyżowej wskutek wcześniejszego zakażenia zwykłymi szczepami ludzkiego koronawirusa układu oddechowego. Opóźniona odpowiedź przeciwciał IgM najprawdopodobniej stanowi pierwotną odpowiedź na nowe epitopy, które są specyficzne dla SARS-CoV-2.

Odpowiedzi typu pamięci immunologicznej udokumentowano również w odniesieniu do odporności, w której pośredniczą limfocyty T [5-7]. Odkrycia te wskazują, że układ odpornościowy człowieka skutecznie rozpoznaje wirusa SARS-CoV-2 jako „znany” patogen, nawet przy pierwszym kontakcie. Ciężkich przypadków tej choroby nie można zatem przypisać brakowi odporności, jak najbardziej natomiast mogą być one spowodowane lub zaostrzone przez odporność rozwiniętą wcześniej, jako tzw. nasilenie zależne od przeciwciał (antibody-dependent enhancement – ADE, zob. niżej).

Odkrycie 3: SARS-CoV-2 wywołuje silne adaptacyjne odpowiedzi immunologiczne niezależnie od ciężkości choroby

U 203 osób, które przeszły zakażenie SARS-CoV-2 oznaczono profile przeciwciał w surowicy. Wśród uczestników badania 202 osoby (ponad 99%) wykazywały obecność przeciwciał specyficznych dla SARS-CoV-2. W przypadku 193 osobników (95%) przeciwciała te zapobiegały infekcji SARS-CoV-2 w hodowli komórkowej, a także hamowały wiązanie białka szczytowego z receptorem ACE2. Ponadto specyficzne dla SARS-CoV-2 odpowiedzi limfocytów T CD8+ były wyraźne i mierzalne u 95 spośród 106 (90%) pacjentów HLA-A2-dodatnich.

Znaczenie. Badanie to potwierdza konstatację podaną powyżej, zgodnie z którą odpowiedź na początkowy kontakt z SARS-CoV-2 jest reakcją typu pamięci immunologicznej. Ponadto wykazuje ono, że reakcja ta występuje u prawie wszystkich osób, a zwłaszcza u tych, którzy nie doświadczają żadnych objawów klinicznych.

Celem szczepienia jest pobudzenie wytwarzania przeciwciał przeciwko SARS-CoV-2, z tych badań jednak wynika, że takie przeciwciała będą szybko generowane przez każdy organizm po najmniejszej inwazji wirusów, nawet bez szczepienia.

Ciężkie infekcje wirusowe płuc zawsze rozwijają się przez wiele dni, w tym czasie zatem pamięć immunologiczna jest w stanie doprowadzić do wytworzenia niezbędnej ilości przeciwciał. Tym samym staje się mało prawdopodobne, aby szczepienie mogło przynieść znaczące korzyści w zakresie zapobiegania ciężkim infekcjom płuc.

Odkrycie 4. Szybki wzrost przeciwciał przeciwko białku szczytowemu po drugim wstrzyknięciu szczepionek mRNA.

Miana przeciwciał IgG i IgA monitorowano przed szczepieniem oraz po pierwszym i drugim wstrzyknięciu szczepionek mRNA [3]. Po pierwszym wstrzyknięciu miana badanych przeciwciał z pewnym opóźnieniem wzrosły, następnie ustabilizowały się, ale wkrótce po drugim wstrzyknięciu wzrosły ponownie.

Znaczenie. Mimo że odpowiedź przeciwciał na pierwsze wstrzyknięcie jest reakcją typu pamięci immunologicznej, wskutek niewielkiego opóźnienia powstawania przeciwciał może nastąpić złagodzenie niepożądanych reakcji odpornościowych, jeżeli w momencie pojawienia się tych przeciwciał we krwi ilość białka szczytowego w komórkach naczyń krwionośnych i w innych tkankach zdąży już osiągnąć wartość maksymalną.

Sytuacja zmienia się diametralnie po drugim wstrzyknięciu. Białko szczytowe powstaje wówczas i wnika do krwioobiegu, w którym już roi się od aktywnych granulocytów i przeciwciał. Przeciwciała te powodują, że układ dopełniacza oraz neutrofile atakują komórki zawierające białko szczytowe. Konsekwencje takiej autoagresji ze strony układu odpornościowego mogą być przerażające.

Nasilenie choroby zależne od przeciwciał (antibody-dependent enhancement – ADE)

Jak opisano powyżej, odpowiedź typu pamięci immunologicznej zapewnia szybki wzrost miana przeciwciał po początkowej ekspozycji na SARS-CoV-2, co czyni niezwykle wątpliwą korzyść z odpowiedzi indukowanej przez szczepionkę. Niezależnie od tego nie powinno się zakładać, że wysokie miana przeciwciał przeciwko SARS-CoV-2 zawsze poprawiają wynik kliniczny. W przypadku kilku rodzin wirusów – w szczególności wirusa dengi, ale także koronawirusów – przeciwciała mogą nawet raczej zaostrzać niż łagodzić chorobę. Dzieje się tak, gdyż niektóre komórki układu odpornościowego wychwytują drobnoustroje opłaszczone przeciwciałami i niszczą je. Jeśli jednak cząsteczka wirusa, z którą związały się przeciwciała, zostanie wchłonięta przez taką komórkę, ale uda jej się uniknąć zniszczenia, może zacząć się namnażać w komórce układu odpornościowego. Przeciwciało spowoduje wówczas wzmocnienie replikacji wirusa. Od strony klinicznej, to nasilenie choroby zależne od przeciwciał (ADE) może powodować wzmożony stan zapalny („burzę cytokinową”), który z kolei prowadzi do wzrostu uszkodzeń płuc, wątroby i innych narządów.

Próby opracowania szczepionek przeciwko właściwemu wirusowi SARS (severe acute respiratory syndrome – ciężki ostry zespół oddechowy), który jest blisko spokrewniony z SARS-CoV-2, wielokrotnie kończyły się niepowodzeniem właśnie z powodu ADE. Szczepionki wywoływały przeciwciała, ale kiedy zaszczepione zwierzęta doświadczalne zakażano następnie wirusem, wówczas chorowały one bardziej niż niezaszczepiona grupa kontrolna (zob. np. [11]). Możliwość wystąpienia ADE nie została uwzględniona w badaniach klinicznych żadnej ze szczepionek COVID-19, dlatego rozsądnie jest unikać niebezpieczeństwa wywołania ADE poprzez szczepienia i zamiast tego, w przypadku klinicznie ciężkiej postaci choroby COVID-19 polegać na sprawdzonych metodach leczenia [12].

Wnioski

Z omówionych powyżej zbiorowych ustaleń jasno wynika, że ​​korzyści płynące ze szczepień są wysoce wątpliwe. W przeciwieństwie do tego szkody zdrowotne, jaką wyrządzają szczepionki są bardzo dobrze udowodnione, włączając w to ponad 15 000 zgonów związanych ze szczepieniami, udokumentowanych dotychczas w unijnej bazie danych dotyczących niepożądanych działań leków (EudraVigilance) oraz kolejnych 7 000 zgonów w Wielkiej Brytanii i USA [13].

WSZYSCY LEKARZE MUSZĄ PONOWNIE ROZWAŻYĆ KWESTIE ETYCZNE ZWIĄZANE ZE SZCZEPIENIEM COVID-19.

Dobre wieści od Prof. Dr med. Sucharit Bhakdi’ego:

ORYGINALNE WIDEO W JĘZ. ANGIELSKIM Z NAPISAMI NIEMIECKIMI – TUTAJ.

Odnośniki do badań:

1. Ogata, A.F. et al. (2021) Circulating SARS-CoV-2 Vaccine Antigen Detected in the Plasma of mRNA-1273 Vaccine Recipients. Clin. Infect. Dis (preprint)

2. Amanat, F. et al. (2021) SARS-CoV-2 mRNA vaccination induces functionally diverse antibodies to NTD, RBD and S2. Cell (preprint)

3. Wisnewski, A.V. et al. (2021) Human IgG and IgA responses to COVID-19 mRNA vaccines. PLoS One 16:e0249499

4. Qu, J. et al. (2020) Profile of Immunoglobulin G and IgM Antibodies Against Severe Acute Respiratory Syndrome Coronavirus 2 (SARS-CoV-2). Clin. Infect. Dis. 71:2255-2258

5. Le Bert, N. et al. (2020) SARS-CoV-2-specific T cell immunity in cases of COVID-19 and SARS, and uninfected controls. Nature 584:457-462

6. Grifoni, A. et al. (2020) Targets of T Cell Responses to SARS-CoV-2 Coronavirus in Humans with COVID-19 Disease and Unexposed Individuals. Cell 181:1489-1501.e15

7. Gallais, F. et al. (2021) Intrafamilial Exposure to SARS-CoV-2 Associated with Cellular Immune Response without Seroconversion. Emerg. Infect. Dis. 27 (preprint)

8. Nielsen, S.S. et al. (2021) SARS-CoV-2 elicits robust adaptive immune responses regardless of disease severity. EBioMedicine 68:103410

9. Magro, C.M. et al. (2020) Docked severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 proteins within the cutaneous and subcutaneous microvasculature and their role in the pathogenesis of severe coronavirus disease 2019. Hum. Pathol. 106:106-116

10. Magro, C.M. et al. (2021) Severe COVID-19: A multifaceted viral vasculopathy syndrome. Annals of diagnostic pathology 50:151645

11. Tseng, C. et al. (2012) Immunization with SARS coronavirus vaccines leads to pulmonary immunopathology on challenge with the SARS virus. PLoS One 7:e35421

12. McCullough, P.A. et al. (2021) Pathophysiological Basis and Rationale for Early Outpatient Treatment of SARS-CoV-2 (COVID-19) Infection. Am. J. Med. 134:16-22

13. Johnson, L. (2021) Official Vaccine Injury and Fatality Data: EU, UK and US.

Bezpośrednie linki do badań:

 

za: ordomedicus.org , D4CE