Środowe lekcje o pieniądzu: Charakterystyka systemów finansowych (monetarnych)

Od redakcji: Wielu powiada „Trzeciej drogi nie ma. Komunizm już był. Teraz jest kapitalizm i tak musi zostać”. John Maynard Keynes powiedział kiedyś podobno w prywatnej rozmowie: „Wygra Marks albo Douglas”. Naszym zdaniem teraz wygrywa Marks, ale tak nie musi pozostać wiecznie. System oparty na wspólnocie rodzinnej, lokalnej, narodowej jest jak najbardziej realną perspektywą… Potrzeba jedynie zjednoczenia ludzi, pewnej dozy determinacji i jego wprowadzenia.

Przedstawiamy w tym odcinku lekcji o pieniądzu charakterystykę trzech systemów finansowych (monetarnych). Kapitalistyczny mamy obecnie, komunistyczny osoby 40+ pamiętają dobrze, ten trzeci, oparty o zasady Kredytu Społecznego, jeszcze jest przed nami…

Jak wszyscy dobrze wiemy liczą się tak naprawdę realne potrzeby ludzi i realna gospodarka. Kasyno finansowe w postaci rynku derywatyw, rynku handlu walutami jest ludziom, w ogóle niepotrzebne.


1.System kapitalistyczny (obecny system, usankcjonowany oficjalnie w 1997 roku Konstytucją, Ustawą o NBP, Ustawą Prawo Bankowe i ustawami w zakresie działalności komorniczo-sądowej):

– Źródłem około 95% (w Kanadzie i USA 98%) pieniędzy są prywatne banki, około 5% mennica państwowa. Praktycznie wszystkie pieniądze krążące w społeczeństwie są pieniędzmi zadłużonymi. Faktyczny monopol na tworzenie kredytu finansowego, niezbędnego do rozprowadzania towarów i usług oraz do utrzymywania w ruchu gospodarki, mają banki.

– Ów zadłużony pieniądz, w postaci tzw. kredytu finansowego, dostaje się głównie w ręce prywatnych przedsiębiorców.

SKUTKI: Dług narodowy stale rośnie; stale rosną odsetki, czyli tzw. koszty obsługi długu, rosną podatki i inflacja cenowa (kosztowa). Dobra narodowe stają się zastawem wierzycieli bankowych i stopniowo przechodzą pod ich kontrolę.

– Gospodarka funkcjonuje sprawnie dzięki efektywnemu wykorzystaniu kredytu, jednak tylko do czasu; bywają okresowe jej załamania, depresje, recesje, kryzysy; w końcu gospodarka musi zostać zdławiona w pętli zadłużenia.

2.System komunistyczny (tak było w Polsce do 1989 roku, a nawet parę miesięcy dłużej):

– Pieniądz gotówkowy i bezgotówkowy w gospodarce jest tworzony w postaci praktycznie niezadłużonej. Monopol na tworzenie kredytu finansowego ma państwo.

– Ów prawnie niezadłużony pieniądz, jako kredyt finansowy, dostaje się głównie w ręce biurokratów i partyjnych ideologów.

SKUTKI: Dług narodowy może nie rosnąć, jeśli nie pożycza się pieniędzy od innych krajów.

– Gospodarka funkcjonuje niesprawnie, ponieważ kredyt finansowy dostaje się w ręce ideologów i biurokratów.

– Wskutek nieefektywności rośnie inflacja popytowa i gospodarka upada.

3.System Kredytu Społecznego (według koncepcji C.H.Douglasa):

– Pieniądz dla gospodarki, kredyt finansowy, jest tworzony w postaci niezadłużonej, w wysokości odpowiadającej narodowej produkcji towarów i usług, tj. zgodnie z wielkością kredytu realnego. Faktyczny monopol na tworzenie kredytu ma państwo (bank narodowy).

– Pieniądz, w postaci kredytu finansowego, trafia głównie do rąk prywatnych osób i przedsiębiorców.

SKUTKI: Dług narodowy nie narasta, bo pieniądz nie jest zadłużony.

– Podatki są niewielkie (z czasem wyeliminowane całkowicie).

– Gospodarka funkcjonuje sprawnie, gdyż kredytem obracają głównie przedsiębiorcy prywatni.

– Nie ma inflacji cenowej ani popytowej, dopóki import nie przerasta eksportu, a gospodarowanie kredytem jest efektywne, nie ma intensywnych zbrojeń, wojen ani wielkich klęsk żywiołowych.

– Rozwoju możliwości produkcyjnych społeczeństwa nie hamuje brak kredytu finansowego, jego wysoki koszt.

Każde przedsięwzięcie materialne możliwe do zrealizowania, uznane za potrzebne, jest finansowane z kredytu społecznego, bez zadłużenia.


Poprzedni odcinek środowej lekcji o pieniądzu:

Środowe lekcje o pieniądzu: Piotr R. Jankowski w Radio Wnet

Udostępnij przez:

Średnia ocen
0 z 0 głosów.

Dodaj komentarz